Grodzisk, dnia 19 października 2004 r.

Dekret Księcia Sarmacji nr 180
- Przywilej Gelloński

W Imię Boga Wszechmogącego!

My, Piotr Mikołaj, z łaski Bożej książę Sarmacji, pan w Grodzisku i suweren Armerii, Baraniego Pola, Gellonii, Korony Sarmacji, Morwanu, Mirii, Nowicji, Sangii, Teutonii, Tropikany, Trzyczaszkowa, Wagarii oraz Złotego Wybrzeża, oznajmiamy wszystkim i każdemu z osobna, komu o tym wiedzieć należy, iż postanowiliśmy życzeniu Wieńczysława Wiensko, naszego namiestnika Gellonii się przychylić, a to w poczet szlachty naszej zacnych obywatelów gellońskich przyjmować respective postanowień przywileju naszego.

Przeto stanowimy, co następuje:

Primo:

Obywatelstwo gellońskie ze szlachectwem naszym ma być połączone. Przeto, obywatel gelloński sarmackie szlachectwo i tytuł kawalera przez się nabywa, chyba żeby szlachcicem naszym był wcześniej. Jeśliby jednak gelloński obywatel szlachcica miano utracił, nawet w inny sposób nabyte, przez to i gellońskim obywatelem być przestanie. Gdyby zaś szlachcic nasz, który by tytuł kawalera przez obywatelstwo gellońskie nabył, obywatelstwo to utracił, tym samym poczet szlachty naszej opuści, chyba że tytuł wyższy od kawalera już nosi.

Secundo:

Obywatelstwa gellońskiego ten nie nabędzie, kto by obywatelstwa sarmackiego nie posiadał. Obywatelstwa, a przez to szlachectwa naszego także ten nie uzyska, kto by w ciągu siedmiu dni od dnia, w którym namiestnik Gellonii gellońskie obywatelstwo mu przyzna, publicznej przysięgi na wierność nam, księstwu i jego prawom nie złożył respective postanowień dekretu naszego zapadłego 13 listopada Roku Pańskiego dwa tysiące drugiego, którą to przysięgę w obliczu wszystkich poddanych naszych oraz ludu Gellonii ma złożyć. Toteż jeśliby przysięgi wspomnianej w przepisanym czasie nie złożył, z mocy prawa obywatelstwa gellońskiego nadanie za nieważne uznanym będzie. Nikt do czasu przysięgi złożenia praw z obywatelstwa gellońskiego wykonywać nie będzie.

Tertio:

Namiestnik Gellonii obywatelstwo gellońskie nadawać w imieniu swoim będzie, zaś szlachectwo sarmackie w imieniu naszym. Jako że gellońskie obywatelstwo ze szlachectwem ma być połączone, a szlachectwo tych wyróżnia, którzy dla kraju naszego wiele dobra zdziałali, namiestnik obywatelstwo gellońskie tylko temu nada, którego nam zasługi dla Korony lub prowincji naszej Gellonii oraz wierną postawę wykaże, a my na to naszą zgodę wyrazimy.

Quarto:

Gdyby tak się stało, że gelloński obywatel tytuł kawalera noszący złożonej przysiędze się sprzeniewierzy, a szlachectwo swoje z rąk namiestnika Gellonii otrzymał, namiestnikowi temu surowe prawo do pozbawienia krzywoprzysięzcy tytułu szlachcica przyznajemy. Jednakże, jeżeli człowiek ów tytuł wyższy już nosi lub tytuł swój z rąk naszych otrzymał, wtedy orzeczenie naszego trybunału honorowego wiążącym ma być.

Quinto:

Namiestnika Gellonii do tego zobowiązujemy, aby niezależnie od przywileju naszego postanowień nie później, niż do dziesiątego dnia każdego maja i nie później, niż do dwudziestego dnia każdego października gellońskich poddanych naszych do uhonorowania nam przedstawiał, zasługi ich nam rzetelnie wykazując.

 

Dano w Pałacu w Grodzisku dnia 16 października Roku Pańskiego dwa tysiące czwartego.